Elif Şafak Kitapları

 

Derken o yolculukta bir an geliyor, durup geriye bakma gereği duyuyorum. Geçtiğim yolları, uğradığım durakları, güzergâh boyu karşılaştıklarımı anımsıyorum.

Bu kitap dünden bugüne yazdıklarımdan ufacık bir seçkidir. Bir alıntılar kitabı. Karın doyursun diye değil, tadımlık niyetine.

Kağıdın üzerine konulmuş birkaç tatlı kelam. Kağıt Helva…

Şu Hayatta İnsan En Çok Sevdiklerini Acıtır… En Derin Yaralar Ailede Açılır, Kabuk Tutsa Bile Kanar Hikâye, İçten İçe…Aşkı Aramadan Evvel, Düşün Bir, Ya Benden Nasıl Bir Âşık Olur?

İnsanın Sevdası Karakterinin Yansımasıdır. Sen Kavgacı İsen, Ha Bire Öfkeli, Aşkı Da Bir Cenk Gibi Yaşarsın. Gönlü Pak Olanın Sevgisi De Saf Olur.

Tadına doyulmaz, kimi zaman kışkırtıcı, kimi zaman sakinleştirici ama ruhu hep özgür kalan yazılar…İnsan ki eşrefi mahlukattır, içindeki semavi özü keşfetmekle yükümlüdür.

Çıkacaksın yollara, kendine doğru git gidebildiğin kadar.

Keşif boynumuzun borcudur.

Bundan uzun zaman önceydi. Bir roman düştü gönlüme. Aşk Şeriatı.Yazmaya cesaret edemedim. Dilim lal oldu, kalemimin ucu kör. Kırk fırın ekmek yemeye yolladım kendimi.Dünyayı dolaştım. İnsanlar tanıdım, hikâyeler topladım. Üzerinden çok bahar geçti.

Fırınlarda ekmek kalmadı; ben hâlâ ham, hâlâ aşkta bir çocuk gibi toy…

“Hamuş” derdi Mevlâna kendine. Yani Suskun.

Derken o yolculukta bir an geliyor, durup geriye bakma gereği duyuyorum. Geçtiğim yolları, uğradığım durakları, güzergâh boyu karşılaştıklarımı anımsıyorum.

Arka Kapaktan;

Bu kitap okunur okunmaz unutulmak için yazıldı. Suya yazı yazar gibi…

“Kocanızın izni lazım elbette,” diye devam etti sekreter, artık cıvıltılı olmayan sesiyle. “Tabii eğer evliyseniz…?”